X
تبلیغات
مستی بـا جرعه‌‌ای شعر
مستی بـا جرعه‌‌ای شعر
بهترین شعرهایی که خوانده‌ام
مستی بـا جرعه‌‌ای شعر
home | Archive | email



ابراهیم گلستان

* این بالا، عکس یک عده آدم را می‌گذارم که با واژه، همین سی و دو حرف، یک حمزه و ده عدد و نقطه و ویرگول توانسته‌اند زندگی‌هامان را قشنگ‌تر و باحال‌تر کنند. فکر می‌کنم بد نباشد در کنار حرفشان، شمایلشان را هم ببینیم؛ نقش آدم‌هایی که ذوق، فکر، روح و دل، دارند. آدم‌هایی که شاعرند ...

* شعرها را از رسانه‌های مختلف عاریه می‌گیرم اگر نام شاعری را ننوشتیم و یا ناشناس ثبت شد بدانید که گشتیم نبود شما هم اگر دلتان خواست و دوست داشتید بگردید، اگر بود بی‌خبر نگذارید! از همین تریبون از تمامی صاحبان وبلاگ‌ها و سایت‌ها که قطعه شعر از سایتشان به امانت گرفته می‌شود کسب اجازه می‌کنیم که اقل‌کم (اقل‌کن) روح معنوی اثر محفوظ باشد . خانم، آقا رخصت !

* دلم می‌خواهد با معجزه شعر، نوش جانتان باشم نه نمک‌پاش دل ریشتان. تنهاخوری نمی‌کنم، شعرهایی را که می‌خوانم، دوست دارم و خوشم آمده را این‌جا آپ می‌کنم که با هم نیوش کنیم تا به قول سهراب، اندکی دل تنهایی‌مان تازه شود ...
# رسانه‌ام جایی‌ست برای ابربهترین و مسکرترین شعرهایی که می‌خونم و خوندم ...#


rss



Up Page

کافه ارغوان

Archive
links
links

tiket

مستی باجرعه‌ای شعر (71)
رسول یونان (66)
عشق (55)
گروس عبدالملکیان (55)
شمس لنگرودی (50)
سیدعلی صالحی (43)
محمدعلی بهمنی (38)
شاعران خارجی (38)
حسین منزوی (34)
دل (32)
مستی با جرعه‌ای شعر (30)
پاییز (29)
شب (27)
احمد شاملو (27)
دست (26)
عاشق (26)
قیصر امین‌پور (26)
شهاب مقربین (26)
چشم (25)
حافظ (24)
باران (24)
شعر (23)
خواب (23)
رضا کاظمی (23)
بهار (22)
قیصر امین پور (21)
دریا (20)
علیرضا روشن (20)
عمران صلاحی (19)
زندگی (18)
نزار قبانی (18)
ناشناس (18)
فریدون مشیری (17)
بوسه (16)
لیلا کردبچه (16)
سیدعلی میرافضلی (16)
جلیل صفربیگی (15)
حسین پناهی (15)
یغما گلرویی (15)
درخت (15)
پنجره (14)
مژگان عباسلو (14)
مهدی اخوان ثالث (14)
هوشنگ ابتهاج (13)
نصرت رحمانی (13)
مولانا (13)
مهدیه لطیفی (13)
غلامرضا بروسان (12)
دوست (12)
تنها (12)
آینه (11)
خانه (11)
گریه (11)
سهراب سپهری (11)
فاضل نظری (11)
سعدی (11)
عباس معروفی (11)
محمدرضا عبدالملکیان (11)
احمدرضا احمدی (11)
سعید بیابانکی (10)
سکوت (10)
پرنده (10)
گل (10)
ماه (10)
قلب (10)
انتظار (10)
عباس صفاری (10)
سهیل محمودی (9)
یلدا (9)
نگاه (9)
مرگ (9)
برف (9)
آسمان (9)
سفر (9)
فروغ فرخزاد (9)
حافظ موسوی (9)
بیژن جلالی (8)
سارا محمدی اردهالی (8)
نیما یوشیج (8)
زمستان (8)
دوستت دارم (8)
خیابان (8)
دنیا (8)
مادر (8)
علیرضا بدیع (8)
کیوان مهرگان (8)
آرش شفاعی (7)
مریم ملک‌دار (7)
غلامرضا طریقی (7)
احسان پرسا (7)
ساره دستاران (7)
صنم غزالی (7)
آدم (7)
محمدرضا شفیعی کدکنی (7)
تنهایی (7)
عطر (7)
سیدمهدی موسوی (7)
مهدی فرجی (7)
کیکاووس یاکیده (6)

Poets
احمد شاملو
ابوسعید ابوالخیر
ابوالفضل زرویی نصرآباد
احمدرضا احمدی
احمد عزیزی
الهام مظفری
الیاس علوی
افشین یداللهی
الهام اسلامی
احمدرضا قدیریان
احسان پرسا
انوری
امید عبدی
ایرج صف‌شکن
اکبر اکسیر
احمد بیرانوند
ادوارد حق‌وردیان
احسان محمدزاده
اردلان سرفراز
ایرج میرزا
اعظم داوریان
الهام دیداریان
آرزو مختاریان
اصغر عظیمی‌مهر
امیرخسرو دهلوی
آیدین روشن
اقبال معتضدی
الهام ناصری
امیر آقایی
امین منصوری
آرش پورعلیزاده
آرش شفاعی
امید صباغ‌نو
اعظم سعادتمند
انسیه موسویان
آفرین پنهانی
ابراهیم اکبری دیزگاه
امیررضا سیدحسینی
اصغر معاذی
اصلان پاشا
اندیشه فولادوند
انسیه سادات هاشمی
افشین شاهرودی
آرزو دهقانی
اسماعیل خویی
امیر افسریان
افشین صالحی
بیژن نجدی
بیژن ارژن
بیژن جلالی
بهاره فریس آبادی
بهاره رضایی
بیژن الهی
بکتاش آبتین
بهمن کاظمی
بهرنگ قاسمي
بابك ولي‌پور
بلقیس بهزادی
بهمن جواهرچیان
بهمن عطایی
بهنام صداقت حور
بهاره بهزادی
بهمن فاطمی
پانته‌آ صفایی
پیمان هوشمندزاده
پرويز فكرآزاد
پرویز بیگی حبیب آبادی
جلیل صفربیگی
جابر نوری
جلال‌الدین همایی
جواد مزنگی
جمشید اکبری
جواد گنجعلی
چنگیز علی اوغلو
حافظ
حسین منزوی
حسین پناهی
حمید مصدق
حامد عسگری
حدیث لزر غلامی
حمیدرضا واحدی‌فر
حسین رضوی فرد
حافظ موسوی
حسام‌الدین مقامی‌کیا
حامد بهاروند
حامد ابراهیمی
حسن(ابوالحسن)صادقی‌پناه
حسن اسماعیل‌زاده
حسین کاظمیان
حسن اسحاقی
حسین جنتی
حافظ عظیمی
حمیدرضا شکارسری
حبیب‌الله بخشوده
حسین عزیزی
حامد تقدسی
خیام
خسرو گلسرخی
داریوش معمار
رودکی
رسول یونان
رضا براهنی
رهى معیّرى
رضا کاظمی
راضیه بهرامی خشنود
رضا کیاسالار
رویا زرین
رسول پیره
رضا ولی‌زاده
رویا وکیلی
رحمان عباسی
رامین اخوان
رسول رخشا
رضا نیکوکار
رضا نمازی
روزبه بمانی
روجا چمنكار
رویا شاه‌ حسین‌زاده
رویا باقری
رحیم مجیدی
رئوف عاشوری
رضا یاراحمدی
رضا مرتضوي
روشن رامی
روزبه سوهانی
سیدعلی صالحی
سهراب سپهری
سعدی
سلمان هراتی
سلمان ساوجی
سیدحسن حسینی
سيمين بهبهانی
سیدمهدی موسوی
ساغر شفیعی
سعید بیابانکی
سارا محمدی اردهالی
سیاوش کسرایی
سروناز سیدی
سیدحمیدرضا برقعی
سیدعبدالحمید ضیایی
ساره دستاران
سیدحسین احمدپناه
سیروس جمالی
سجاد گودرزی
ستار جانعلی‌پور
سودابه امینی
سیروس ذکایی
سپيده مراقی
سيداحمد ميرزاده
سارا ناصرنصیر
سیدعلی میرافضلی
سیدمهدی نقبایی
سعید حدادیان
سینا بهمنش
ساقی لقایی
سارا شاهدی
سيدمرتضی كرامتی
سیدمهدی نژادهاشمی
سیدمحمد مرکبیان
سیدعبدالجواد موسوی
سهیل محمودی
سیداحمد حسینی
سامان بختیاری
سعید ربیعی
سهراب گل‌هاشم
سارا خوشکام
سیدضیاءالدین شفیعی
سینا علی‌محمدی
سیدعلی رکن‌الدین
سابیر هاکا
سعید قربانیان
سیما یاری
شمس لنگرودی
شاعران خارجی
شهاب مقربین
شهرام شیدایی
شراره کامرانی
شهرام شمسی‌پور
شهرزاد مغروری
شبنم آذر
شهین منصوری
شهلا آبنوس
شهرام رفیع‌زاده
شیون فومنی
شهریار
شهرام سببی
صنم غزالی
صائب تبریزی
صدرا حاتمی
صالح دروند
صبا میراسماعیلی
صادق فقانی
صمد تیمورلو
صابر ساده
صاحب طاطیان
صباکاظمیان
ضیا موحد
طاهره قصدی
طاهره صفار زاده
عمران صلاحی
عطار
عارف قزوینی
عباس صفاری
عباس معروفی
عرفان نظرآهاری
عبدالجبار کاکایی
عباس صادقی زرینی
علیرضا قزوه
عليرضا بديع
علیرضا روشن
علی اسداللهی
علی باغبان
علی صالحی بافقی
علی مسعودی‌نیا
علی پارسایان
علیرضا عباسی
علی بلیغی
علیرضا باقی
عماد خراسانی
عباس حسين‌نژاد
علی‌اکبر یاغی‌تبار
عبدالحسین انصاری
علی زارعان
علی محمد مودب
علی جعفری
علیرضا سپاهی لائین
عباس چشامی
علی ثابت قدم
علیرضا حسینی
علی‌اکبر لطیفیان
علی‌اصغر داوری
عبدالرضا فریدزاده
عليرضا راهب
علی‌اصغر شیری
عبدالحسین انصاری
علی عبدالرضایی
علی شفیعی
عليرضا لبش
علی باباچاهی
علیرضا آذر
عباس كيارستمي
علی معلم
غلام‌رضا بروسان
غلامرضا شكوهي
غلامرضا طریقی
غزال مرادی
غلامرضا کافی
فروغ فرخزاد
فاضل نظری
فریدون مشیری
فاطمه حق‌وردیان
فریدون فرخزاد
فاطمه شمس
فاطمه سلیمانی
فریاد شیری
فروغ رئوفی
فاطمه اختصاری
فریدون حلمی
فرامرز سه‌دهی
فریبا عرب‌نیا
فرهاد کامران‌نژاد
فرامرز عرب‌عامری
فریاد ناصری
فاطمه عباسی
فرانک بخشی‌پور
فرید احمدی
فرهاد صفریان
فائزه شاکری
فرخی یزدی
فرشید ذوالفقاری
فرزانه ابراهيمي
فرزاد آبادی
فروغی بسطامی
قیصر امین‌پور
قاسم صرافان
قدسي قاضي نور
کتایون آموزگار
کیوان مهرگان
کیکاووس یاکیده
کامران فریدی
کاظم بهمنی
کامران جعفری
كامران بزرگ‌نيا
کامران رسول‌زاده
کریم رجب‌زاده
کاظم خوشخو
کیوان شاهبداغی
گروس عبدالملکیان
گیلدا ایازی
گراناز موسوی
گلاره جمشیدی
لیلا کردبچه
لیلا صادقی
لیلا نوحی
لطیف هملت
لیدا تبیانی
لیلا کسرا افشار
محمدعلی بهمنی
مولانا
محمدعلی سپانلو
مهدی اخوان ثالث
محمدرضا عبدالملکیان
محمد صالح‌علاء
مژگان عباسلو
محمد سلمانی
مهدی رحیمی
مریم ملک‌دار
مهدی موسوی میرکلائی
مرتضی امیری اسفندقه
مهدی مؤمنی
مصطفی مستور
میلاد عرفان‌پور
مهدی فرجی
محمد ارثی‌زاد
محمدحسین بهرامیان
مجتبی کاشانی
محسن پورهاجریان
مرتضي آخرتي
محمد کیاسالار
محمد زهري
مرتضی بخشایش
مسعود گیتی جلال
منیره حسینی
مهدیه لطیفی
میلاد تهرانی
مینو شهرستانی
مریم حبیبی
مهدی زارعی
محمدمهدی سیار
مسلم محبی
مریم وزیری
مرتضی باغبان
محسن شرو
مجید آزادی
مریم مومنی
محمدحسين ابراهيمي
مرتضي حيدري آل‌كثير
محمدعلی رضازاده
محمد رفیعی
مریم اسحاقی
مهدی عابدی
محمدمسعود کرمی
مصطفی غضنفری
مهدی مظفری ساوجی
میثم یوسفی
مجتبی دارابی
مهدی مظاهری
مهدي محبی كرماني
مصطفی موسوی
مجتبی صنعتی
مجتبی تقوی‌زاد
منوچهر آتشی
منوچهر احترامی
میلاد آهنگر
مصطفی علی‌پور
محمدجواد ضرابیان
مرتضی محمودی
محسن نظارت
محمدجواد آسمان
محمدرضا شفیعی کدکنی
محمدکاظم محمدی
مهدی رحمانی
مجید سعدآبادی
مهدی پویا
محمدکاظم کاظمی
مهدی ناظری
مهتاب یغما
میترا اسماعیلی
محمود کریمی
مسعود صمیمی
مهدی اشرفی
مجید رفعتی
ﻣﺤﻤﺪ ﻧﻘﯿﺎﻥ
محمد غفاری
مارال عباسی
مهران پیرستانی
مرضیه احرامی
مهران پیراستی
مهرناز حسن آبادی
ناشناس
نیما یوشیج
نادر ابراهیمی
نجمه زارع
ناصر فیض
نصرت رحمانی
ناظم حکمت
نسترن وثوقی
ناصر حامدی
ندا وجدانی
نگین آذر
ناهید عباسی
نادر نادرپور
ناهید عرجونی
نسرین اسدی
نیلوفر لاری پور
ناصر رعيت نواز
ناصر چگینی
نوال شريفي
نغمه افشار
نیکی فیروزکوهی
نگار الهی
ناهید رضایی
نیلوفر جهانگیر
نادر ختایی
هوشنگ ابتهاج
وحید پورزارع
وحید پورداد
وقار نعمت‌پور
وحشی بافقی
هدی به‌نژاد
هما گرامی
هومن شریفی
هانيه بختيار
هنگامه هویدا
هادی خوانساری
هاتف اصفهانی
هوشنگ بهداروند
یغما گلرویی
یدالله رویایی
یاشار صادقی
یاسر قنبرلو
یاور مهدی پور
یاشار کمال
مجید پروازی
#شاعرانه‌ها# #مستی با جرعه‌ای شعر# ابربهترین و مسکرترین شعرهایی که می‌خونم#ابربهترین و مسکرترین شعرهایی که خوندم#بهترین شعرهایی که خوندم# بهترین شعرهایی که خوانده‌ام#
حیرت مکن که پنجره باز است و عروسک‌هایت می‌خندند.


جزایر و اقیانوس ها را در می‌نوردم
کنار تو می‌نشینم
بر مویت دست می‌کشم
با تو سخن می‌گویم
بر می‌گردم
بی‌آنکه مرا دیده باشی.
حیرت مکن که پنجره باز است
و عروسک‌هایت می‌خندند.
                                                                             شمس لنگرودی


[ شمس لنگرودی ]
+
برف هم که نباشم آب می‌شوم

برف هم که نباشم
آب می‌شوم
زیر تابش‌ات
چای در فنجان
سرد شده است
ما تشنه‌ی دیدار هم
آنجا که ایستاده می‌خوابم
عمیق‌تر از هر خوابی
دلم شانه‌هایت را می‌خواهد
                                                                    ساره دستاران


ساره دستاران
[ ساره دستاران ]
+
آه

من صبورم اما
آه ،
این بغض گران صبر چه می‌داند چیست !
                                                                   حمید مصدق


آه
[ حمید مصدق ]
+
شلیک هر گلوله خشمی است که از تفنگ کم می‌شود

بلیط قطار را پاره می‌کنم
و با آخرین گله‌ی گوزن‌ها
به خانه بر می‌گردم
آن‌قدر شاعرم
که شاخ‌هایم شکوفه داده است
و آوازم
چون مهی بر دریاچه می‌گذرد
شلیک هر گلوله خشمی است
که از تفنگ کم می‌شود
سینه‌ام را آماده کرده‌ام
تا تو مهربان‌تر شوی
                                                                    گروس عبدالملکیان



گروس عبدالملکیان
[ گروس عبدالملکیان ]
+
هم‌چو نخی در سوزنی.


نبودنت به جانِ من رفته‌ است
هم‌چو نخی در سوزنی.
هرچه می‌کنم دوختی به رنگ تو دارد
                                                             دابلیو. اس. مروین
                                                             برگردان: محمدرضا فرزاد


دابلیو, اس, مروین
[ ]
+
غم

غمی هست
در حکایتِ آن لیوان
که رَد رُژی بر دهانه‌اش دارد
که به آن اشاره می‌کنند و
به چِندِش پسَش می‌دهند به پیشخدمت

مثل حکایتِ آن دخترِ لب‌شِکری
که کسی نمی‌خواهد
لب‌هایش را ببوسد
                                                                   راجرمگاف
                                                                   برگردان: محمدرضا فرزاد


راجرمگاف
[ شاعران خارجی ]
+
چه خواهی فهم کردن از کلامم ؟

تو کز خاموشی‌ام
فهمی نداری
چه خواهی فهم کردن
از کلامم ؟
                                                                محمدرضا  شفیعی کدکنی

پ.ن:

منگم. هنوز نمی‌دانم چکار کردم. باورش برایم سخت است. کاش می‌شد گذشته‌ام ناپدید شود. هاپولی شود. این‌ها حرف‌های دوستم است. دوستی که دوستش دارم. چند خط پایین، حرف‌های من است برای تو ..

ببین جانم، احساس که کردی ته خط است و ماندن صحیح نیست؛ تمام کن. و نشان بده که تمام کردی. طوری تمام کن که دود از سر طرفت بلند شود. یک‌طوری تمام کن که اگر برگشتی و پشتت را نگاه کردی خودت به این تمام کردنت افتخار کنی. یک کف مرتب مشت برای خودت بزنی. طوری تمام کن که طرفت فی‌الفور برود در پروسه عزاداری. دلش نخواهدت. زودتر بفهمد از تو آبی نمی‌جوشد، به خیرت امیدوار نباشد. برود تووی فکر. که شروع کند باورش شود که دیگر تو نیستی. امپراطور قلبت را بگو بنوازد. امید را بگیر .. ناامیدش کن. باور کن درستِ دنیا همین‌هاست. غلط دنیا دل سوزاندن است. دلت نسوزد. اشکش را ببین. بگو دنبال کسی باش که لیاقت اشک‌های تو را داشته باشد. بگذار بگرید. چون ابر دربهاران. باید بگرید، باید گریست، نه اما سر گوری که در آن میتی نیست. بزرگ می‌شود فراموش می‌کند. به دست‌های قلم شده حضرت عباس قسم. اما تو حالا بخند. باور کن زندگی همین است.


[ ]
+
وقتی که پشت پنجره باشی بهار هم مانند روزهای زمستانی است

احساس می‌کنم
روحم در آستانه‌ی ویرانی‌ست.

باری
این‌را پرنده‌ای می‌گفت ،
وقتی که در نسیم شناور بود :
"وقتی که پشت پنجره باشی
بهار هم
مانند روزهای زمستانی است "
                                                                       سهیل محمودی

پ‌ن:

موريانه‌هاى تقليل، زندگى آدمى را همواره مى‌جوند؛ چنان‌كه بزرگ‌ترين عشق، سرانجام به مجموعه‌اى از خاطرات بى‌فروغ تقليل مى‌يابد. انسان امروز در «گرداب حقيقى تقليل» گرفتار آمده است.
[هنر رمان، ميلان كوندرا]


سهیل محمودی
[ ]
+
برایت چطور بمیریم که نگذاشتی مثل آدم زندگی کنیم

مردن نداشت
که می‌گفتی از عشق تو، برای تو می‌میرم

به مرگ گرفتی که به تب و تاب بیفتیم برای داشتنت
به مرگ گرفتی که به زخم زبان راضی شویم
به مرگ گرفتی برایت بمیریم
برایت چطور بمیریم که نگذاشتی مثل آدم زندگی کنیم

برایت بمیرم که ساده‌ای
که خیال می‌کردی مرگ فقط عصر جمعه اتفاق می‌افتد
عصر جمعه مهربان می‌شدی می‌خندیدی می‌رقصیدی چای می‌ریختی سوپ می‌پختی نمک می‌ریختی
که حواس مرگ را پرت کنی

مردن نداشت
که برای هم بمیریم
عصر جمعه که می‌شود
من حواسم را از تو
از مرگ
از نمک ریختنت پرت می‌کنم
و از خواب دختری سرخپوست سر درمی‌آورم
                                                                                      پوریا عالمی


پ.ن:

دیروز پشت یک نیسان آبی، از آن‌ها که برای هر جاندار و بی‌جانی از عزراییل هم خطرناکترند خواندم: کاش زندگی هم دنده عقب داشت. به طرز تفکر نوستالژیاپرستی که در فرهنگ ما نهادینه شده بیشتر فکر کردم و اینکه آن‌قدر که از آینده می‌ترسیم و در حال زندگی نمی‌کنیم دلمان می‌خواهد دنیا هم کنترل زد داشته باشد. تا دست گذشته را بگیریم و همه چیز را برگردانیم.

گذشته چیزی فرای دروغ است. همین نیم‌بند را که نوشتم هم دروغ است. این هم شد دروغ. و همین دروغی که گفتم هم دروغ است. مدت‌ها می‌گذرد و آدم‌ها باخودشان مبارزه می‌کنند که چرا گذشته را فراموش نمی‌کنند. و یا بعضی دیگرشان، که در واقع در نوع خود شاهکاری هستند، بیشتر روی آن مانور می‌دهند و از سر و کول آن بالا می‌برند تا اینکه یک‌ذره، فقط یک خاطره کوچک از روزگار ماضی شده صید کنند. خیلخب قبول. گذشته وجود دارد و در زمان هست. و مهم است و درد هست و با تکرار آن، مرض در درون ریشه دوانده، ولی آیا درست است ماندن و گیرکردن. شاید بهترین راهکار همان دروغ ابتدای پاراگراف است. چیزی که بر فانی بودن روزگار صحه می‌گذارد و برای هرآغازی، اتمامی در نظر گرفته. آن آشفشانی‌ترهایشان. حتی عشق. بدبختی‌ست دیگر، از کلیشه نمی‌توان فرار کرد. بهتر است گذشته را با این سس میل کرد، الخیر فی ماوقع. 

2) گذشته‌ی اصغر فرهادی شاید بهترین مثال برای رد گذشته است. جایی که تیتراژ فیلم با این درس بزرگ فرهادی بالا آمد. آنجایی که ماری خواست احمد را از فرودگاه بردارد و سوار اتومبیلش کند. برف‌پاک‌کن‌ها کار می‌کنند و دنده عقب. و شترق. نباید فراموش کرد که در هم زدن و بالا آوردن هرگذشته‌ای یک شترق بزرگ خوابیده است.  

3) سربازها آزاد شدند و بین خوشحالی و غمگینی معلق ماندیم. و بیشتر از همه این فکر کوفتی به سراغ آدم می‌آید که وقتی می‌شد با مذاکره و آن دم مسیحایی به نتایج مثبتی رسید پس چرا دست روی دست. دست امام‌جمعه اهل سنت زاهدان درد نکند و دیگر علمای اهل سنت آن‌جا.


پوریا عالمی
[ ]
+
گل‌ها اگر نام تو را می‌دانستند، نسل بهار از این‌سان رو سوی انقراض ، نمی‌رفت.

نام تو را نمی‌دانم.
آری،
اما می‌دانم
گل‌ها اگر
نام تو را
می‌دانستند،
نسل بهار از این‌سان
رو سوی انقراض ،
نمی‌رفت.
                                                                     حسین منزوی


پ.ن:

کامنت‌ها را فی‌الفور پاسخ خواهم داد، خداوند همه‌ی مریضان مسلمین و مسلمات را الساعه لباس عافیت بپوشاند !


حسین منزوی
[ حسین منزوی ]
+
از خون جوانان وطن ...

آهای نامسلمان‌ها
بچه‌های ما
سربازهای سر تراشیده‌مان
مهره شطرنج نیستند
که بازی بگیریدشان
و با چاقوهای کند
سلاخی‌شان کنید
مهره شطرنج قلب ندارد
که تندتند بتپد برای محبوب‌اش
مهره شطرنج
چشم ندارد که تر شود از گریه
و با یک تا پیرهن خاکی
زیر پای ستاره‌های کویر
نمی‌لرزد
از گذر باد سرد
و به شوخی‌های تلخ دور از خانه
بچه‌گانه لبخند نمی‌زند
که درد غربتش را
مثل تاول‌های دستش
بپوشاند
آی نامسلمان‌ها
شما که نمی‌دانید اما
دل مهره شطرنج
برای مادرش تنگ نمی‌شود
مهره شطرنج
تک خانه، تک خانه می‌رود
و وقتی می‌افتد
بی‌نفس نمی‌شود
و مثل بچه‌های ما
از رگ‌های بی سرانجام گردنش
خون نمی‌جهد
مهره شطرنج
ضربه می‌خورد
و با خیال راحت
دراز می‌کشد توی جعبه چوبی
برای بازی بعدی
آهای نامسلمان‌ها
بچه‌های ما مهره شطرنج نیستند
                                                             مریم یوشی‌زاده




پ.ن:

وقتی شاعر نوشت: از خون جوانان وطن لاله، جانم لاله، خدا لاله دمیده، لابد فکرش را نمی‌کرد، صدسال بعد هم، شعر اول آدم‌های ابر و باران شده در بزنگا‌ه‌های سیاسی وطنش، باز هم این برگ سبزش باشد. روزی که حال شاعر خوب نبوده و عنقریب دست به آفرینش زده است. چه بدکرداری ای چرخ، سر کین داری ای چرخ. حالا سربازها با انبوه ریش به وطن آمدند و قسمت نبود که آقای گروهبان کودک تازه متولدش را ببیند و
رویای روی ماه او را، داخل کوله‌اش، تا آسمان‌ها برد. سرنوشتی آزارنده برای تمام مردم ایران، خاصه آن چهارعزیز. سرنوشتی که شاید باعث شد یک طور دیگر مرز‌ها جدی گرفته شوند. امید به روزی که مادرها دم نگیرند، از ماتم سرو قدشان سرو خمیده و مرگ روی دوش ما خاک بر سر دنیا شود ..

مریم یوشی‌زاده
[ ]
+
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ …

ﺁﺩﻡﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺯﯾﺎﺩ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ،
ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ
ﻭ آن‌هایی ﺭﺍ ﮐﻪ ﺯﻭﺩ ﺗﺮﮐﺖ می‌کنند
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻦ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ …
ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻣﯿﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﻭ ﻧﻔﺮﺕ
ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥﻫﺎ ﻭ ﻧﺒﻮﺩﻥﻫﺎ
ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﻣﺪﻥﻫﺎ ﻭ ﺭﻓﺘﻦﻫﺎ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺮﺯﯼﺳﺖ ﮐﻪ می‌ﮕﺬﺍﺭﯼ
ﺗﺎ
ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻧﯿﺴﺖ ﻧﮑﻨﺪ
ﻣﺮﺯﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺁن‌هاﯾﯽ ﮐﻪ می‌گویند:
«ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ» ﻭ «ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻣﺎﻧﺪ»
                                                                             ﻧﯿﮑﯽ ﻓﯿﺮﻭﺯﮐﻮهی


ﻧﯿﮑﯽ ﻓﯿﺮﻭﺯﮐﻮﻫﯽ
[ نیکی فیروزکوهی ]
+
بهار و این‌همه دل‌تنگی ؟!


بهار
و این‌همه دل‌تنگی ؟!
نه ،
شاید فرشته‌ای
فصل‌ها را به اشتباه
ورق زده باشد !
                                                                      رضا کاظمی


رضا کاظمی
[ رضا کاظمی ]
+
باور کن !

من آدمِ نرفتن‌ام
آدم دوست موندن
یا اصلن آدمِ دیر رفتن‌ام
خیلی دیر
اما وقتی برم
دیگه آدم برگشتن نیستم.
آدمِ مثل قبل شدن نیستم.
باور کن !
                                                                            آنا گاوالدا


آنا گاوالدا
[ شاعران خارجی ]
+
اگر دست من بود ...


اگر دست من بود
به خورشید مرخصی می‌دادم
به شب اضافه کار ...
                                                               گروس عبدالملکیان


گروس عبدالملکیان
[ گروس عبدالملکیان ]
+
ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﻧﺤسی ﺑﯽﺗﻮ ﺭﺍ ﮐﺠﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﻢ ؟

ﮔﺮﻩ ﺑﺰﻥ !
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻩﻫﺎﯼ ﮐﻮﺭ
ﮐﻪ ﺑﺨﺖ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺷﻮﻡ ﺑﯽﺗﻘﻮﯾﻢ ﻣﯽﺑﻨﺪﻧﺪ
ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﻧﺤسی ﺑﯽﺗﻮ ﺭﺍ
ﮐﺠﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﻢ ؟
                                                                          ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺭﺳﻮﻝ ﺯﺍﺩﻩ


پ‌ن:

کافه ارغوان


ﮐﺎﻣﺮﺍﻥ ﺭﺳﻮﻝ ﺯﺍﺩﻩ
[ کامران رسول‌زاده ]
+
سیزده را همه عالم به در امروز از شهر من خود آن سیزدهم کز همه عالم به درم

یار و همسر نگرفتم که گرو بود سرم
تو شدی مادر و من با همه پیری پسرم

تو جگر گوشه هم از شیر بریدی و هنوز
من بیچاره همان عاشق خونین جگرم

خون دل می‌خورم و چشم نظربازم جام
جرمم این است که صاحب‌دل و صاحب‌نظرم

من‌که با عشق نراندم به جوانی هوسی
هوس عشق و جوانی‌ست به پیرانه‌سرم

پدرت گوهر خود تا به زر و سیم فروخت
پدر عشق بسوزد که در آمد پدرم

عشق و آزادگی و حسن و جوانی و هنر
عجبا هیچ نیرزید که بی سیم و زرم

هنرم کاش گره بند زر و سیمم بود
که به بازار تو کاری نگشود از هنرم

سیزده را همه عالم به در امروز از شهر
من خود آن سیزدهم کز همه عالم به درم

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه معشوقه خود می‌گذرم

تو از آن دگری رو که مرا یاد تو بس
خود تو دانی که من از کان جهانی دگرم

از شکار دگران چشم و دلی دارم سیر
شیرم و جوی شغالان نبود آبخورم

خون دل موج زند در جگرم چون یاقوت
شهریارا چه کنم لعلم و والا گهرم
                                                                             شهریار



[ ]
+
نترس ، آب اسارت نیست

نترس ،
آب اسارت نیست
نترس
می‌رود و می‌برد تو را با خویش
عبور باید کرد
عبور از همه،
حتی عبور از من و شعر
                                                                   محمدرضا عبدالملکیان



نشستن و غمبرک زدن که مشکلی را حل نمی‌کند. باید دست را گذاشت روی زمین و بلند شد و یک کاری کرد. از نشانه‌های ذهنی که مدنی‌ات تووی آن نهادینه شده، این است که کله مثل سیب‌زمینی به تن آویزان نیست و تویش یک چیزهایی پیدا می‌شود. یک حس انسانی که می‌چسبد به دست و پایت و لحظه‌ای مجالت نمی‌دهد. آقای سردار آزمون با پوشیدن این تی‌شرت، هرقدر هم که شعارش ایرادات گرامری داشته باشد با دست به دست شدن عکسش به تمام دنیا نشان داد که می‌شود بود و کار در حد و اندازه‌های خودت و هرقدر توانت هست انجام بدهی. این یک کار دلی‌ست و تجربه نشان داده است هرکاری را که با تمام وجود و از ته دل انجام بدهی گیرا هم می‌شود و به چشم می‌آید. و هیچ پیچیدگی هم نداشت. آدم چطور می‌تواند محبوب‌تر بشود. درود بر شرف‌اش.



[ ]
+
بارانی که روی این شهر می‌بارد ...



بارانی که روی این شهر می‌بارد
یک شب
روی استانبول نیز خواهد بارید
همین‌طور روی لندن
پراگ
و یا باکو
هرکجا باشی
یک شب
به یاد نخستین دیدار
دل تو نیز خواهد شکست
مثل دل من
زیر بارانی که از ابر خاطره‌ها می‌بارد
                                                                           رسول یونان


رسول یونان
[ ]
+
آشوبم ارامشم تویی
تا چه کند با رخ تو دود دل من آینه دانی که تاب آه ندارد


روشنی طلعت تو ماه ندارد
پیش تو گل رونق گیاه ندارد

گوشه ابروی توست منزل جانم
خوشتر از این گوشه پادشاه ندارد

تا چه کند با رخ تو دود دل من
آینه دانی که تاب آه ندارد

شوخی نرگس نگر که پیش تو بشکفت
چشم دریده ادب نگاه ندارد

دیدم و آن چشم دل سیه که تو داری
جانب هیچ آشنا نگاه ندارد

رطل گرانم ده ای مرید خرابات
شادی شیخی که خانقاه ندارد

خون خور و خامش نشین که آن دل نازک
طاقت فریاد دادخواه ندارد

گو برو و آستین به خون جگر شوی
هر که در این آستانه راه ندارد

نی من تنها کشم تطاول زلفت
کیست که او داغ آن سیاه ندارد

حافظ اگر سجده تو کرد مکن عیب
کافر عشق ای صنم گناه ندارد
                                                                    حافظ

پ.ن:

مهمترین پست سال و اولین پست حافظ جان امسال. باشد که قبول افتد. آمار وبلاگ توو الکسا بترکاند بحق سال جدید !

 خانم نگاریان هاهاهاها. لبخند گنده.


حافظ
[ حافظ ]
+
فروردین من !

شادی هایت را بر صورت من بریز
فروردین من !
و اضافه‌هایش را پُست کن
برای کسی که بهاری ندارد .
                                                                     شمس لنگرودی


شمس لنگرودی
[ شمس لنگرودی ]
+
لحظه‌شمار

نه ساعت
آغازم می‌کند
نه تقویم پایانم می‌دهد
لحظه‌شمار اتفاقی هستم که نمی‌افتد
                                                                      محمدعلی بهمنی


محمدعلی بهمنی
[ محمدعلی بهمنی ]
+
گَردی به دلِ شاه نبینیم اگرچند، یک‌یک همگی کشته شود لشکرِ سلطان !

از من برسان این دوسه خط محضرِ سلطان
سرباز اگر مُرد، فدای سرِ سلطان

خونِ دوسه سرباز اگر ریخت غمی نیست،
لبریز بُوَد تا به ابد ساغرِ سلطان

تا حشر، فروزان بُوَد آن تاجِ همایون
خاکی ننشیند به رخِ گوهرِ سلطان

گَردی به دلِ شاه نبینیم اگرچند
یک‌یک همگی کشته شود لشکرِ سلطان

«از خونِ جوانانِ وطن لاله دمیده»
دشتی‌ست پُر از لاله و گُل، کشورِ سلطان
                                                                              حسین جنتی




پ.ن:
یک‌وقت‌هایی آدم بعضی‌ها را بیشتر و یک طور دیگر دوست دارد. هرقدر که بلاهت منحصر به فردی تووی حرکات و سکناتشان حجیم شده باشد. رهبر کره شمالی دارد با تصمیماتی که می‌گیرد یوسف‌وار، زلیخاِ چاقو به دست و خون‌ریزو خون‌فشان پشت خودش به یادگار می‌گذارد. می‌دهد شوهر عمه‌اش را سگ بخورد، و حالا هم خبر ذیل، شکرخدا آقای حسنی شهروند کره شمالی نیستین، اگرنه تووی تخیلاتم مدل موی رهبرگرانقدر را برای شما تصور کردم. خیلی ماه شده بودی انگبینم ! 


«دولت کره شمالی با صدور قانونی اعلام کرد از این پس مدل موی همه دانشجویان پسر باید شبیه مدل موی کیم اون رهبر این کشور باشد. مدل موی رهبر کره شمالی به "مدل موی رهبر گرانقدر" نامگذاری شده است.فهرست مدل‌های مجاز آرایش مو بر روی دیوار آرایشگاه‌های این کشور کمونیستی نصب شده است. برخی از مدل‌های آرایش موی زنان، تنها ویژه زنان متاهل است. زنان متاهل باید ناخن‌های خود را کوتاه نگه دارند اما دختران مجرد می‌توانند ناخن‌های خود را بلندتر نگهداری کنند. مردان مسن در کره شمالی هم حق دارند موهای خود را تا اندازه‌ای معین بلند نگه دارند.»

2) ژانر آنتی حسنی، ویژه سال نو. سال فضائل اخلاقی و فرهنگی و اقتصادی. منتقم سردار رادانم. منتقم خواهرم، آزاده. منتقم آن مخ‌هایی که از ما تیرید شد. آن‌روز که شما قهرمان شدی آقای قهرمان‌چه. راه دیگری غیر انتقام نیست. پاشنه ور کشیده شده. از ما بعید است، زشت است، اما نه به اندازه قیافه شما، وقتی لب غنچه می‌کنی و شانه‌هایت را به داخل می‌دهی، رییس سازمان، فدای آن کمانِ ابرویت. چندصباحی بنا به گیر دادن است، به روایت م.

حسین جنتی
[ حسین جنتی ]
+
دست آن کودک که ول شد در شلوغی خیابان‌ها طعم آن دستم


دست آن کودک که ول شد
در شلوغی خیابان‌ها
طعم آن دستم

:::

تو که باشی
همه‌ی فصل‌ها قشنگ‌ترند.

:::

خبر اینکه: لبریز بارانم امروز
خبر اینکه: دلتنگِ دلتنگِ دلتنگ
خبر اینکه: ... باید بیایی !

:::

قفل روی ساز
پرده روی ماه
در دلم دارد کسی دیوار می‌چیند .

:::

تو بخند
تا سراسیمه شود
بویِ بهار

:::

نیستی
و بهار هم بی‌تو
سوء تعبیر یک زمستان است ...

:::

کسی هست
مرا دریابد از تاریکی من ؟
کسی
مثل صدای آب، روشن !
                                                                 سیدعلی میرافضلی


پ.ن:

این درها تقدیم به فامیل دور. الهی هیچ دری تووی زندگیتون به روتون بسته نباشه، آقای حسنی شما هم !

2) هر بنده و تنابنده‌ای، آقای حسنی شما هم، که این‌جا را می‌خواند و جایی دارد و وبلاگی و سایتی و چیزی، آدرس وبلاگ مستی با جرعه‌ای شعر را بچسباند به دیوار بلاگش. که همین‌ها می‌ماند. یک جوری لینک بدهید و پشتمان باشید که احساس کنیم به کوه تکیه کردیم‌ها. انقدری محکم و اسطقس‌دار، بلکم بیشتر و چسب‌تر !


سیدعلی میرافضلی
[ سیدعلی میرافضلی ]
+
چگونه می‌شود بی‌هیچ واژه‌ای کسی را که این همه دور است این همه دوست داشت !


دنیا
دارد از شعرهای عاشقانه تهی می‌شود
و مردم نمی‌دانند
چگونه می‌شود بی‌هیچ واژه‌ای
کسی را که این همه دور است
این همه دوست داشت !
                                                                         لیلا کردبچه


لیلا کردبچه
[ لیلا کردبچه ]
+
مثل ابر از دریا

از تو دور شدم
مثل ابر از دریا
اما هرجا رفتم ،
باریدم ...
                                                             رسول یونان




پ.ن:

یک پایان تلخ بهتر از تلخی بی‌پایان است. اما این‌بار نه. شاید نقی معمولی باید در مسابقات جهانی قهرمان شود تا دل یک کشور را ساعت یازده شب شاد کند. بهترین اِند استوری که می‌توان برای پایتخت تصور کرد. تصوری که فقط از بطن مخ ما می‌زاید. ما ملت دلخوش به سریال‌ها. فقط کاش مسیر انحرافی دو و سه را هم بسازند تا بیشتر سریال فله‌ای ببینم، که بیشتر بتوانم از فرزاد حسنی متنفر باشم !

2)روزی یک بابایی را دیدند که با چکش مدام و پیوسته به فرق سرش می‌کوبید و چند دقیقه یک‌بار تنفسی و مکثی می‌کرد. رسیدند به محضرش و پرسیدند: «چته خب سایکو؟!» جواب داد نمی‌دانید دیگر، وقتی نمی‌زنم خیلی حال می‌ده !
ببینید دوستان. من خوبم. و شادم. به اندازه‌ای شادم که تابحال نبوده‌ام. ته دلم هم شاد است. و فکر می‌کنم انقدری با خودم صادق هستم که تووی پاچه خودم هم نکنم. و اینکه یاد گرفته‌ام چه کنم. و همانم که قبل‌تر‌ها هم این‌جا را می‌نوشت. به مووی معشوق قسم. پس تشکیک نکنید که هم خداوند و هم من و ایضاً، فرزاد حسنی، تشکیک کنندگان را دوست نمی‌داریم. 

رسول یونان
[ رسول یونان ]
+
من گوزنی که می‌خواست با شاخ‌هایش قطاری را نگه دارد


پ.ن:

From the photo archives: a girl skips next to one of her family's reindeer in Mongolia. Earlier in the day, she was vaccinated against measles and rubella
Happy Friday

عکس بالا رووی صفحه یونیسف آپلود شده است. دخترک مغول و دوست داشتنی. تاب بازی با گوزنی متبختر. تفرعن گوزن را ببینید. برایش، نه شادی چشمان دخترک اهمیتی دارد، نه بزرگواری یونیسف برای واکسینه کردن کودکان آنجا. دلش رهایی می‌خواهد. نگاهش به دوردست‌هاست. جایی که فرزاد حسنی‌اش کمتر باشد. جایی که هیچ انسانی نباشد. این بلای طبیعت. حتا اگر شاعرش نوشته باشد: تفنگم شکار هیچ گوزنی در سرش نیست. هپی ساتردی !

+ عنوان از بروسان


[ ]
+
به جهنم که نیستی !


به جهنم که نیستی !
مگر مغول‌ها یک قرنِ تمام حمله نکردند ؟
مگر نگذشت !؟
نبودنِ تو هم می‌گذرد !
                                                                        مهديه لطيفی

پ.ن:

من که «امیرتتلو» نیستم بنویسم و بخوانم، «بزار توو حال خودم باشم». بعد بنشینم پدر خودم را در بیاورم و یک تکست داغون بنویسم و تبیین‌اش کنم! و در ادامه با صدای عالی بخوانم و چیز خیلی خوبی از آب در بیاید، در سرنوشتی محتوم، محکوم به شکست‌اند این کلمات نیم‌بند.

آدم که نباید «آزاده نامداری» باشد دیو مثل بختک رووی زندگی‌اش افتاده باشد تا شک‌اش برطرف شود که به شانس‌اش تجاوز شده. مخاطب محکم و همیشگی‌ات هم تو را باور نداشته باشد چنان حسی دارد. بلکم بدتر. دلم می‌خواهد اینجا یک حرف دلی برای شانسم بنویسم. باید یک مکاشفه ضرب‌الاجلی کرد، باید انتهای این پاراگراف را با صنعت ایجاز، جمع و تمام کرد، چه کنم، گاهی از اینجا خانواده عبور می‌کند !


2) خانم ایرینا شایک، ساعتی پیش. اینستاگرام. و چه شگفت.  پارتنر کریسیانو رونالدو. لابد حالا کریس نشسته است یک غزل‌طوری می‌نویسد با این مطلع: خانومی که شما باشی!

با دیدن این عکس‌ آدم دلش می‌خواهد در خوشحالی این زوج شرکت کند که فریاد می‌زند حالشان خوب است.  آقای کریس خوش‌سلیقه شاید اینبار چشمانش را تنگ و تیز کرده برای جام جهانی و دلش جام خواسته.  شاید این آرزوی بالا هم دست نیافتنی بود روزی. خدا را چه دیدی !


[ ]
+
از اینجا که منم !



پ.ن:

آدم که نباید زوجه فرزاد حسنی اختیار شده باشد که بدبخت‌ترین آدم تووی دنیا بودن را سلولی و با تمام وجود درک کند، آدم می‌تواند ادمین یک وبلاگ و سایت و صفحه تووی فیس‌بوک باشد و تلاشش به چشم نیاید.. یا کم بیاید. سال نو من شده است تولید و زایش یک عالمه کلمه که نوشته‌ام و ریخته‌ام اینور و آنور برای خوابیدن یک کرم وول‌وولک‌نشان. حالا دلم فیدبک می‌خواهد. زبان چینی هم بلد نیستم. فقط بغرنج‌ام !

[ ]
+

دریافت کد پیج رنک گوگل


Up Page
کد پرش به بالای صفحه وب

کافه ارغوان

داستان

مستی با جرعه ای شعر

وبلاگ-کد لوگو و بنر